Strict Standards: mktime(): You should be using the time() function instead in /home/speci686/new.specialgoneis.com/plugins/system/vvisit_counter/vvisit_counter.php on line 32

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/speci686/new.specialgoneis.com/plugins/system/vvisit_counter/helper/vvisit_counter.php on line 28

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.internal_encoding is deprecated in /home/speci686/new.specialgoneis.com/libraries/joomla/string/string.php on line 28

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.input_encoding is deprecated in /home/speci686/new.specialgoneis.com/libraries/joomla/string/string.php on line 29

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.output_encoding is deprecated in /home/speci686/new.specialgoneis.com/libraries/joomla/string/string.php on line 30

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/speci686/new.specialgoneis.com/plugins/system/hotlogin/hotlogin.php on line 28

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/speci686/new.specialgoneis.com/plugins/system/hotlogin/hotlogin.php on line 91
Ο σημαντικός ρόλος του ΠΑΤΕΡΑ!

Deprecated: Non-static method JSite::getMenu() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/speci686/new.specialgoneis.com/templates/ashton/index.php on line 111

Deprecated: Non-static method JApplication::getMenu() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/speci686/new.specialgoneis.com/includes/application.php on line 536
image1 image1 image1

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/speci686/new.specialgoneis.com/plugins/content/discussions/discussions.php on line 79

ΑΡΧΙΚΗ

Ο σημαντικός ρόλος του ΠΑΤΕΡΑ!

0 Comments
Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 

Στο συγκεκριμένο άρθρο που διαβάσαμε, με τίτλο "Πατέρας - ο αφανής ήρωας",  θα εστιάσουμε στο ρόλο του πατέρα και στη συμβολή του στην ψυχική ανάπτυξη του παιδιού. 

Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές ξεχνάμε την αξία της πατρικής φιγούρας, καθώς επισκιάζεται από τη μητέρα. Υπάρχουν αμέτρητες μελέτες για τη σχέση μητέρας- παιδιού, για την έλλειψη της μητέρας, για την ψυχολογία της μητέρας. Ο πατέρας όμως είναι εξίσου σημαντικός και πολλές φορές έχει μεγαλύτερο άγχος για το πώς θα μπορέσει να ανταποκριθεί στο ρόλο του.

 Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΗΛΙΚΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ αποτελεί καταλυτικό παράγοντα για την ανάπτυξη του παιδιού:

 ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ του παιδιού, η ενασχόληση του πατέρα με το βρέφος επηρεάζει θετικά την ανάπτυξη του, δείχνοντας του την αγάπη και τη στοργή. Τότε, μπαίνουν οι βάσεις για τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.  Η αλήθεια είναι ότι η απόκτηση του πρώτου παιδιού επηρεάζει τη σχέση του ζευγαριού, καθώς η ανάληψη μιας τόσο μεγάλης ευθύνης προκαλεί άγχος. Γι’ αυτό το λόγο οι γονείς πρέπει να περάσουν αυτό το ‘τεστ’ στηρίζοντας ο ένας τον άλλο.

ΣΤΗ ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ (3-6), καθώς το παιδί κατανοεί την ανατομική διαφορά των δύο φύλων,  ο πατέρας συμβάλλει στην ανάπτυξη της σχέσης του παιδιού με το σώμα και με το φύλο. Για τα αγόρια αποτελεί το πρότυπο του άντρα που πιθανόν θα μιμηθούν αργότερα, για τα κορίτσια το πρότυπο του άντρα που θα ψάξουν.  Σύμφωνα μάλιστα με τον Φρόυντ, σε αυτή την ηλικία εμφανίζεται το οιδιπόδειο σύμπλεγμα (για τα αγόρια) και το σύνδρομο της Ηλέκτρας για τα κορίτσια (υπερβολική προσκόλληση στον γονέα του αντίθετου φύλου). Βέβαια, η θεωρία αυτή έχει αμφισβητηθεί από πολλούς πλέον.

ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ (7-12), ο πατέρας έχει έναν πιο άμεσο ρόλο. Είναι πρότυπο δύναμης, εξουσίας αλλά και διασκέδασης και ανεμελιάς. Ενώ η μητέρα έχει μια πιο συνετή συμπεριφορά , ο πατέρας παίζει μπάλα, πόλεμο και άλλα παρόμοια παιχνίδια, χωρίς να φοβάται αν θα λερωθούν ή αν θα σκιστούν τα ρούχα. Ως προς την επίδοσή τους στο σχολείο, έχει παρατηρηθεί ότι οι μαθητές των οποίων οι μπαμπάδες ενδιαφέρονται και ασχολούνται με την εκπαίδευση τους, έχουν υψηλότερες επιδόσεις.

Η ΕΦΗΒΕΙΑ αποτελεί την πιο δύσκολη ηλικία και για τους δύο γονείς. Στη φάση αυτή, που τα παιδιά τείνουν να αντιδρούν και να αμφισβητούν τους γονείς, η στάση του πατέρα πρέπει να είναι πιο ευκίνητη. Ο πατέρας πρέπει να γίνει αυτός με τον οποίο το παιδί θα συζητήσει και θα ζητήσει τη γνώμη του, αυτός με τον οποίο ο έφηβος μπορεί να επικοινωνεί. Βέβαια, για να καταστεί αυτό εφικτό πρέπει αυτού του είδους η σχέση να έχει καλλιεργηθεί στις προηγούμενες ηλικίες.

Η μορφή του πατέρα είναι λοιπόν απαραίτητη για την υγιή ανάπτυξη του παιδιού, σε όλες τις ηλικίες. Βοηθάει το παιδί να νιώσει ασφάλεια, να βρει τη σεξουαλική του ταυτότητα και να αποκολληθεί σιγά σιγά από τη μητέρα. Λειτουργεί ως πρότυπο  και για τα αγόρια και για τα κορίτσια.

ΔΙΑΖΥΓΙΟ:

Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι το παιδί δεν έχει μόνο ανάγκη και τους δύο γονείς, αλλά και την αίσθηση της επιτυχημένης συζυγικής τους σχέσης. Η ξαφνική διακοπή της σχέσης αυτής, όσο ανώδυνη κι αν φαίνεται (χωρίς τσακωμούς κλπ), δεν παύει να είναι τραυματική.  Διαταράσσεται η σχέση του με τα πρόσωπα και με τον εαυτό του, γι’ αυτό και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή από τους γονείς. Οι γονείς μπορεί να παύουν να είναι σύζυγοι, ΔΕΝ ΠΑΥΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΟΝΕΙΣ. Πρέπει να μιλούν με σεβασμό ο ένας για τον άλλο και να μην αλληλοκατηγορούνται προσπαθώντας να κάνουν το παιδί να διαλέξει στρατόπεδο.

Ένα συχνό λάθος που κάνουν οι γονείς είναι ότι μετά το διαζύγιο, καθώς συνήθως το παιδί μένει με τη μητέρα, η σχέση του με τον πατέρα σιγά σιγά γίνεται τυπική. Εφόσον δεν μπορεί να αποφευχθεί ένα διαζύγιο, είναι απαραίτητο να μην αλλάξει η σχέση του παιδιού με κανέναν από τους δύο γονείς. Τα παιδιά που μένουν με τη μητέρα τους πρέπει να βλέπουν όσο πιο συχνά γίνεται τον πατέρα, ο οποίος όμως δεν πρέπει να αλλάξει συμπεριφορά (π.χ. να τους κάνει όλα τα χατίρια).

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟΙ ΓΟΝΕΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ:

Καθώς ο ρόλος του γονέα είναι σύνθετος, δεν υπάρχει κάποια συνταγή που πρέπει να ακολουθήσει κάποιος για να γίνει καλός πατέρας ή καλή μητέρα. Κάθε παιδί είναι διαφορετικό, γι’ αυτό δεν μπορούμε να βάλουμε ‘κανόνες’ με το τι οφείλει να κάνει ένας πατέρας. Μπορούμε όμως σίγουρα να αποκλείσουμε κάποιες συμπεριφορές.

1.     Ο αυταρχικός πατέρας

Πολλές φορές ο πατέρας, είτε επειδή απειλείται το «εγώ» του, είτε από υπερβολική προσπάθεια να προστατέψει το παιδί γίνεται αυταρχικός. Το αποτέλεσμα είναι αρνητικό με όποια μορφή κι αν παρουσιαστεί:

 Το παιδί γίνεται παθητικό και δεν αναπτύσσει ολοκληρωμένη προσωπικότητα

 Το παιδί προσαρμόζεται στον αυταρχισμό υποκριτικά

 Το παιδί μιμείται τον πατέρα του και γίνεται αυταρχικό

 Το παιδί επαναστατεί (κυρίως στην εφηβεία) και δημιουργούνται προβλήματα στις σχέσεις τους.

2.     Ο απροσάρμοστος πατέρας

Πρόκειται συνήθως για τον πατέρα μεγαλύτερης ηλικίας, που δεν δέχεται καθετί καινούριο. Δεν επικοινωνεί ουσιαστικά με το παιδί του, καθώς φαίνεται προσκολλημένος στις συνήθειες της δικής του εποχής. Οι λόγοι που τον κάνουν να φωνάζει στο παιδί είναι συχνά ανούσιοι. Για παράδειγμα, το σκισμένο παντελόνι, το νέο κούρεμα κλπ. Το αποτέλεσμα θα είναι το παιδί να μην υπολογίζει τη γνώμη του πατέρα, ακόμα κι όταν έχει δίκιο.

3.     Ο πατέρας- φίλος

Είναι ο πιο συχνός, αλλά και ο χειρότερος τύπος. Ο πατέρας οφείλει να είναι φιλικός, αλλά όχι φίλος. Το παιδί του τα λέει όλα, όμως ο πατέρας είναι ανεκτικός, ακόμα κι αν πρόκειται για κάτι σοβαρό. Ο λόγος που χαρακτηρίζουμε τον τύπο αυτό ως  χειρότερο είναι επειδή το παιδί δεν αντιλαμβάνεται τις έννοιες της ευθύνης, της σταθερότητας, της δύναμης. Ο πατέρας οφείλει να είναι πρώτα γονιός και να θέτει τα όρια και μετά ‘φίλος’- ή όπως προαναφέρθηκε- φιλικός.

4.     Ο πατέρας που δεν έχει κύρος

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω ο πατέρας λειτουργεί ως πρότυπο. Το παιδί έχει ανάγκη να τον θαυμάζει, να νιώθει τη δύναμη, την ωριμότητα και γενικά την επιβολή του πατέρα. Η έλλειψη αυτής της επιβολής μπορεί να οδηγήσει στην έλλειψη σεβασμού ή χειρότερα στη γελοιοποίηση του πατέρα.

5.     Ο δρυοκολάπτης πατέρας

Πρόκειται για τον πατέρα που «χώνει τη μύτη του παντού». Ειδικά για τους εφήβους αυτή η πατρική μορφή παρουσιάζεται πολύ ενοχλητική. Τα παιδιά, κυρίως οι έφηβοι, έχουν τα μυστικά τους. Νιώθουν την ανάγκη να μένουν μόνοι στο δωμάτιο, να κρατούν κάποια πράγματα για τον εαυτό τους. Ο αδιάκριτος πατέρας το μόνο που θα καταφέρει είναι νααπομακρύνει το παιδί από κοντά του. Πολλές φορές, η επίμονη προσπάθεια να μάθει δημιουργεί στο παιδί την αίσθηση ότι το μυστικό του είναι πολύ σημαντικό και δεν πρέπει να το μάθει κανείς. Σίγουρα, οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν πράγματα για το παιδί τους, όμως ο λάθος χειρισμός δεν έχει αποτέλεσμα. Αν καλλιεργηθεί εμπιστοσύνη ανάμεσά τους, το παιδί θα μπορέσει να του αποκαλύψει τις σκέψεις του.

6.     Ο επιτυχημένος πατέρας

Στον αντίποδα του ‘πατέρα χωρίς κύρος’ (τύπος 4) βρίσκεται ο επιτυχημένος πατέρας. Καμιά φορά η λαμπρή κοινωνική προσωπικότητα του πατέρα, το ‘όνομα’ όπως θα λέγαμε, επισκιάζει την προσωπικότητα του παιδιού. Είναι πιθανό κάθε επιτυχία του παιδιού να θεωρείται από το ίδιο ως απόρροια του ‘ονόματος’ του πατέρα, γεγονός που εμποδίζει την ανάπτυξη της αυτοπεποίθησής του. Ταυτόχρονα, η επιτυχία του πατέρα μπορεί να αποτελέσει ένα δυσβάσταχτο φορτίο, καθώς το παιδί καλείται, όχι μόνο να φανεί αντάξιο των προσδοκιών(και του ονόματος) των γονιών, αλλά και να ξεπεράσει το γονιό του.

7.     Ο απών πατέρας

Ο όρος αυτός δεν δηλώνει τη φυσική απουσία( λόγω θανάτου, διαζυγίου κλπ), αλλά τη συναισθηματική. Είναι ο αδιάφορος πατέρας, που παρά το γεγονός ότι βλέπει καθημερινά το παιδί του δεν περνά ποιοτικό χρόνο μαζί του. Παρουσιάζεται συχνά το φαινόμενο οι γονείς να παρέχουν τα πάντα στο παιδί τους, εκτός από το βασικό-τον εαυτό τους. Του δίνουν απόλυτη ελευθερία, προκειμένου να είναι και οι ίδιοι ελεύθεροι να ζήσουν την ζωή τους.

Τι ζητά τελικά το παιδί από τον πατέρα;

Συνοψίζοντας ο ρόλος του πατέρα απαιτεί πολύ σημαντικά προσόντα:

·        Συναισθηματική ωριμότητα, ώστε να δέχεται ευχάριστα την ιδιότητα του γονιού

·        Κατανόηση της νεότητας και συμπαράσταση

·        Εσωτερική δύναμη, σταθερότητα, πυγμή

Κανείς δεν γεννιέται γνωρίζοντας πώς να γίνει τέλειος γονιός. Άλλωστε, δεν υπάρχει ‘συνταγή’. Ωστόσο, όταν κάποιος αποφασίσει να κάνει οικογένεια, πρέπει να γνωρίζει τη μεγάλη ευθύνη που αναλαμβάνει. Βασικό προτέρημα είναι το ενδιαφέρον για το παιδί.

Όπως αναφέρει και ο Jonas Salk, «Οι καλοί μπαμπάδες δίνουν στα παιδιά τους ρίζες και φτερά. Ρίζες για να νιώθουν πού είναι το σπίτι τους και φτερά για να πετάξουν μακριά και ελεύθερα».

 
Πηγή: Βασιλική Λυμπεροπούλου
          φυλλαδα.gr

About the author


There are no comments to "Ο σημαντικός ρόλος του ΠΑΤΕΡΑ!" yet



Please login and leave a comment





free joomla templatesjoomla templates

Καιρός

2026  "Special"..ΓΟΝΕΙΣ   globbers joomla template