ΑΡΧΙΚΗ

Η ιστορία του Ιάκωβου έγινε γνωστή στο πανελλήνιο από Το ΧΩΝΙ. Ο 22χρονος είναι ο πρώτος Έλληνας με σύνδρομο Down, που τελείωσε γενικό λύκειο και κατάφερε να περάσει στο τμήμα Ειδικών Ξενοδοχειακών Υπηρεσιών και Τροφοδοσίας του ΙΕΚ Αναβύσσου.

Μόνο που η προηγούμενη υπουργός Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη, και το επιτελείο της, για λόγους καθαρά ρατσιστικούς του έκοψαν την πρακτική. Και το ΙΕΚ, με τη σειρά του, τον έκοψε με αποτέλεσμα ο Ιάκωβος να παρακολουθεί πάλι μαθήματα του Α´ εξαμήνου.

Τα προβλήματα για τον Ιάκωβο, παρά το ότι η νέα υπουργός Τουρισμού, Έλενα Κουντουρά, έχει ενημερωθεί για το θέμα του, δείχνοντας πλήρη κατανόηση και κάνοντας ενέργειες για να τον βοηθήσει, συνεχίζονται στο ΙΕΚ, όπου φοιτά. Όπως καταγγέλλει η οικογένειά του, δέχεται πόλεμο από συγκεκριμένο καθηγητή.Ο Ιάκωβος και ο αδερφός του, Παναγιώτης, έδωσαν εξετάσεις στα μαθήματα του πρώτου εξαμήνου και περιμένουν τα αποτελέσματα. Φοβούνται όμως, όπως καταγγέλλει ο αδερφός του, ότι θα τους κόψουν με το έτσι θέλω. Γι' αυτό και ο Παναγιώτης Ανδρεαδάκης πήρε την απόφαση να γράψει μια επιστολή, που δημοσιεύει σήμερα Το ΧΩΝΙ, για να συμπαρασταθεί στον αδερφό του αλλά και σε όλους εκείνους που αντιμετωπίζουν προβλήματα αναπηρίας.Διαβάστε την επιστολή του

Με την ευκαιρία της παγκόσμιας ημέρας αναπηρίας, στις 3 Δεκεμβρίου 2014, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είπε: «Η ισότιμη συνύπαρξη και η κατοχύρωση του δικαιώματος των αναπήρων να μετακινούνται, να μορφώνονται, να εργάζονται, να ψυχαγωγούνται, να αθλούνται με αξιοπρέπεια, είναι δείκτης πολιτισμού. Συνήθως δεν συνειδητοποιούμε πόσοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν δυσκολίες λόγω κάποιας αναπηρίας ούτε πόσα προβλήματα έχουν στην καθημερινότητά τους. Είναι μια υπόθεση που μας αφορά όλους και ήδη έχουμε καθυστερήσει πολύ να κάνουμε τα αυτονόητα για την εξάλειψη των διακρίσεων σε βάρος των ανθρώπων με αναπηρία».Ονομάζομαι Παναγιώτης Ανδρεαδάκης και είμαι 4ετής φοιτητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ο μεγαλύτερος αδελφός μου, Ιάκωβος, είναι ο πρώτος με Σύνδρομο Down στην Ελλάδα, που ολοκλήρωσε γενικό λύκειο, έχοντας παράλληλα πραγματοποιήσει 21 επισκέψεις σε εξειδικευμένο κέντρο των Η.Π.Α. για ανάπτυξη εγκεφάλου. Πέρυσι, ήταν επιτυχών στο τμήμα Ειδικών Ξενοδοχειακών Υπηρεσιών και Τροφοδοσίας του ΙΕΚ Αναβύσσου. Αντιμετώπισε εμπόδια στη φοίτησή του, από τη στιγμή της εγγραφής του, η οποία δυστυχώς κατοχυρώθηκε στο διοικητικό εφετείο, εξαιτίας άρνησης των αρμοδίων του υπουργείου Τουρισμού να τον δεχτούν λόγω αναπηρίας (η εγκύκλιος δεν τον απέρριπτε).

Παρ' όλα αυτά, ο Ιάκωβος φοίτησε στη Σχολή, αλλά απορρίφθηκε εξαιτίας του αρνητισμού και των προσκομμάτων που προέβαλε το εν λόγω υπουργείο, το οποίο στέρησε την ευκαιρία σε έναν ανάπηρο να κάνει την 3μηνη πρακτική του, το καλοκαίρι, σε 5άστερο ξενοδοχείο της Πλατ. Συντάγματος, το οποίο, προς τιμήν του, τον επέλεξε με μεγάλη προθυμία.

Συνεπώς, εξαιτίας της παραπάνω απόρριψης, ο αδελφός μου ξανάκανε αίτηση φέτος και ξαναπέτυχε. Έκανα κι εγώ την αίτησή μου και πλέον είμαι εκτός από απλός συνοδός του και συνσπουδαστής του. Θέλω να επισημάνω ότι όντας πλέον 4ετής φοιτητής του ΟΠΑ και έχοντας δυσλεξία, συνειδητά αποφάσισα να θυσιάσω τις σπουδές μου για το λόγο αυτό. Τις παρακολουθήσεις των μαθημάτων στη δική μου Σχολή, τις πραγματοποιεί η μητέρα μου, αμέσως μετά το σχόλασμα από το σχολείο της, κρατώντας σημειώσεις, παίρνοντας βιβλία και προσπαθώντας να μου τα μεταφέρει το απόγευμα μετά την επιστροφή μας από την Ανάβυσσο. Στη συνέχεια, πηγαίνω στη Σχολή για να παρακολουθήσω όσα μαθήματα προλάβω. . .

Τα προβλήματα στο ΙΕΚ συνεχίζονται με πολύ μεγαλύτερη ένταση φέτος. Ένας καθηγητής, ο οποίος ευθυγραμμίζεται με τη στάση της προηγούμενης ηγεσίας του υπουργείου, καθημερινά εκφράζει τον αρνητισμό και την προκατάληψή του έναντι των ΑμεΑ. Για να γίνω πιο σαφής, καταχωρεί σε εμένα και τον ανάπηρο αδελφό μου, απουσίες, αυθαίρετα, ενώ είμαστε παρόντες επειδή δεν είμαστε δήθεν ξυρισμένοι ή δεν έχουμε έτοιμη τη μία από τις στολές, λόγω φόρτου εργασίας του προμηθευτή της Σχολής κ.λπ. Για τα παραπάνω σε όλο το Α΄ εξάμηνο, έχουμε καταθέσει αλλεπάλληλες αναφορές και καταγγελίες προς την προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Τουρισμού, ζητώντας την παρέμβασή των αρμοδίων για τα περισσότερα λυπηρά γεγονότα ρατσιστικής και αντιπαιδαγωγικής συμπεριφοράς που έχουμε βιώσει.

Τα προβλήματα συνεχίζονται ακούγοντας, προς έκπληξή μας, από τον συγκεκριμένο καθηγητή ότι μπορεί πέρυσι ο Ιάκωβος να είχε Σύνδρομο Down, όμως φέτος έχει δυσλεξία (!!!) και με βάση αυτό θα αξιολογηθεί, παρ' όλο που έχουμε καταθέσει σχετικές γνωματεύσεις από ιατροπαιδαγωγικό κέντρο που καθορίζουν επακριβώς και με σαφήνεια τον τρόπο φοίτησης και αξιολόγησής του. Επίσης, έχει ειπωθεί από τον ίδιο ως άνω καθηγητή ότι αν αποφοιτήσει ο Ιάκωβος από τη Σχολή, θα υποβαθμιστεί το κύρος της και κάποια υπηρεσιακή υπάλληλος αρμόδια στην Τουριστική Εκπαίδευση, διεύρυνε την ως άνω συμπεριφορά ότι «αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε θα μαζευτούν όλα τα Down της Ελλάδας στη συγκεκριμένη Σχολή».

Ο ρατσισμός και η απόρριψη στρέφονται στοχευμένα στο πρόσωπό μου, προκειμένου ο Ιάκωβος να χάσει το μοναδικό του στήριγμα και να σταματήσει έτσι πάλι η φοίτησή του. Ο ίδιος καθηγητής δε δίστασε μπροστά στο διευθυντή της Σχολής, στις 20/11/2014, να απειλήσει εμένα και τον Ιάκωβο ότι θα μας βάλει φυλακή, τρομοκρατώντας τον ανάπηρο αδελφό μου. Πολλές φορές προκαλεί εντάσεις και διαταράσσει το ήρεμο κλίμα της τάξης, απευθυνόμενος με εμπάθεια σε εμένα και μειώνοντάς μας σε σπουδαστές και καθηγητές.

Η αρνητική και άδικη διάκριση εις βάρος μας δημιουργεί δυσαρέσκεια, αρνητικές εντυπώσεις και θυμίζει στοιχεία ανάρμοστης και αντιπαιδαγωγικής συμπεριφοράς, οι οποίες έχουν καταγγελθεί εγγράφως και σε άλλες περιπτώσεις σπουδαστών στο παρελθόν για τον ίδιο καθηγητή.

Συνυπολογίζοντας όλα τα παραπάνω, προκύπτουν οι παρακάτω προβληματισμοί:

Γιατί μόνο ο συγκεκριμένος καθηγητής της Σχολής εξακολουθεί να δείχνει ρατσιστική συμπεριφορά εις βάρος μας, ευθυγραμμίζοντας τη συμπεριφορά του με την αδιάφορη ή καλύτερα, ρατσιστική στάση του υπουργείου;

Γιατί δείχνει κατ' εξακολούθηση εχθρική και αρνητική συμπεριφορά εις βάρος του, προκαλώντας του μεγάλη (και) συναισθηματική ζημία;

Γιατί δεν τον σέβεται;

Γιατί τον μειώνει μπροστά σε όλους και τον τρομοκρατεί μπροστά στον διευθυντή με απειλές, μέχρι ότι θα τον βάλει φυλακή;

Γιατί δείχνει αναλγησία και απανθρωπιά σε έναν ανάπηρο σπουδαστή που «τόλμησε» να είναι πρώτος στην Ελλάδα με Σύνδρομο Down, και που με καθημερινό αγώνα, 22 ετών, κατάφερε να ενταχθεί στην κοινωνία των «φυσιολογικών» και να προσπαθήσει να ξεπεράσει τους περιορισμούς του Συνδρόμου;

Γιατί αρκετές φορές τον πληγώνει μιλώντας με δήθεν γενικότητες, εκδηλώνοντας επιθετικότητα στο πρόσωπό του, τη στιγμή που ο Ιάκωβος διαθέτει πολύ υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη και καταλαβαίνει πολύ περισσότερα από όσα ο ίδιος ο καθηγητής νομίζει;

Γιατί τον κατηγορεί και τον υποτιμά;

Γιατί δεν σκέφτονται ότι θα μπορούσαν οι ίδιοι ή κάποιοι συγγενείς τους να ήταν ή να βρεθούν μελλοντικά στη θέση του ανάπηρου αδελφού μου και αντίστροφα;

Γιατί δεν μπορούν να εννοήσουν ότι τους τραυματίες στον πόλεμο δεν τους παρατάμε στο πεδίο της μάχης, αλλά τους σηκώνουμε στους ώμους μας και προχωράμε;

Γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ο Ιάκωβος, και κάθε Ιάκωβος, θα έπρεπε να αποτελεί πρότυπο και να τον υποστηρίζουν;

Γιατί έπειτα από τόσα έγγραφα και καταγγελίες που έχουν κατατεθεί σχετικά με την ανάρμοστη και απρεπή συμπεριφορά του και από προηγούμενα έτη σε άλλους σπουδαστές, δεν έχει συμμορφωθεί, σύμφωνα με τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες των εκπ/κών – διδασκόντων, που ορίζονται νομικά στο άρθρο 36 του ΦΕΚ 1340/2002 ΚΑΙ Φ. 353.1/324/105657/Δ1/2002;

Υπάρχει έγγραφο καταλληλότητας και εκπαιδευτικής επάρκειας για την άσκηση εκπαιδευτικού έργου για τον συγκεκριμένο καθηγητή;

Η αλήθεια είναι ότι ως Έλληνας νέος, με ανάπηρο αδελφό, που βιώνω αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, διεκδικώντας τα αυτονόητα, δεν έχω μεγάλες προσδοκίες και εμπιστοσύνη σε τέτοιου είδους εκπαιδευτικούς και τέτοιου ήθους εκπροσώπους της κρατικής εξουσίας. Καθημερινά σκέφτομαι πόσο δίκιο έχει ο Πάμπλο Πινέδα – ο πρώτος Ισπανός με Σύνδρομο Down, που στηρίχτηκε από το Κράτος του και κατάφερε να σπουδάσει Ψυχολογία και Παιδαγωγικά – είπε πέρυσι, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα ότι «το μεγαλύτερο έλλειμμα της κοινωνίας είναι ότι δεν μπορεί να δεχτεί τη διαφορετικότητα».

Κλείνοντας, δεν θέλω να κάνω μάθημα ανθρωπιάς, αλλά ο πολιτισμός μιας κοινωνίας σφυγμομετρείται και από τον τρόπο που συμπεριφέρεται στα ανάπηρα μέλη της.

Παναγιώτης Ανδρεαδάκης

πηγή: www.toxwni.gr