ΑΡΧΙΚΗ

Οι κινητικά ανάπηροι μένουν μόνοι τους...

• 

Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0

ΧειρότεροΚαλύτερο 

Λεπτομέρειες

Κατηγορία: Home

Δημιουργηθηκε στις Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014 12:16

Είναι φορές που νιώθω μόνος ενώ έχει τόσο κόσμο γύρω μου. Θέλω να τους πλησιάσω αλλά δεν ξέρω πως. Νιώθω πως κανείς δε με καταλαβαίνει. Δε ζητάω πολλά. Θέλω να υπάρχει φαγητό και ας

πίνω μόνο γάλα. Θέλω να έχω παιχνίδια και ας παίζω πιο πολύ με ένα κουτάλι. Θέλω να έχει κλόουν σε πάρτι και ας μην του δίνω σημασία. Θέλω κεράκια στην τούρτα μου και ας μην τα σβήνω. Θέλω να πηγαίνω στο σχολείο με τα άλλα παιδιά και ας μην κάνουμε παρέα. Θέλω να έχω τις ίδιες ευκαιρίες με όλους και ας μην τις αξιοποιήσω. Ίσως κάποια στιγμή να το κάνω. Θέλω απλώς να είμαι εγώ. Μπορώ;
Έχω μια δυσκολία
Posted on 13/09/2013 by Doros Antoniadis

Στο Σύλλογο Κινητικά Αναπήρων νομού Σερρών (Σ.Κ.Α.ΣΕ.) τα άτομα αναφέρουν:
Ο Z λέει, πως υπάρχουν κι αυτοί που κρατούν τους “κινητικά ανάπηρους” σε απόσταση “μακρυά, μακρυά...”, “είναι κολλητικό!”, συμπληρώνουν οι άλλοι συμφωνώντας.
Ο Β μιλάει γι' αυτόν και λέει, πως, μετά το ατύχημα, οι ως τότε παρέες του “εξαφανίστηκαν” και τελικά έμεινε μόνος του. “Δε σου το λένε, απλά με ελαφρά πηδηματάκια την κάνουν...”, συμπληρώνει η Δ. Και η Α ακολουθώντας αναφέρει, και οι άλλοι συμφωνούν, πως βλέπει ότι, ενώ οι παρέες που είχε όταν ήταν “αρτιμελής” δεν έχουν απομακρυνθεί ιδιαίτερα, η ίδια δεν μπορεί πάντα να κάνει τα ίδια μ' αυτούς -οπότε η απομάκρυνση έχει τον χαρακτήρα του αναπόφευκτου. Κι αυτοί δεν είναι δυνατό να προσαρμοστούν στις δυνατότητές της, λέει, ορίζοντας αυτό ως “ιδανική φιλία” που “δεν υπάρχει”.

Κι ύστερα, συνεχίζουν, υπάρχουν και πράγματα που θα μπορούσαν, εδώ συμφωνούν και η Α και ο Β, να κάνουν, μα κανείς από τους φίλους δεν τους το προτείνει, γι' αυτό κι αυτοί αγανακτούν μ' αυτούς. Είναι σα να θεωρούν λοιπόν, πως οι “κινητικά ανάπηροι” είναι μόνο για το σπίτι και όχι για έξω κι ενοχλούνται μ' αυτό.

Οι άλλοι, οι απ' έξω που λέγονται φυσιολογικοί, δημιουργούν προβλήματα στους κινητικά αναπήρους.

Η ζωή των κινητικά αναπήρων γίνεται δύσκολη μας λένε, δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, επειδή δυσκολεύονται να κινηθούν άνετα, δυσκολεύονται να ζήσουν σ' έναν κόσμο που δεν τους βοηθά. Αυτή είναι η ζωή που τους δίνουν;

Αυτός είναι ο κόσμος των “κινητικά αναπήρων”, έχει τον αέρα της προχειρότητας και τη γεύση του χρήματος, για να συμβιβάζονται οι ανάπηροι και να μένουν ευχαριστημένοι οι υγιείς. Μ’ αυτόν τον τρόπο όμως οι κινητικά ανάπηροι δεν εξυπηρετούνται κι έτσι πρακτικά δυσκολεύονται. Τέτοιος είναι ο κόσμος των κινητικά αναπήρων, κι ενώ εδώ το περιβάλλον παίζει το ρόλο του στην προσαρμογή σ' ένα ρόλο διαφορετικό απ' αυτό της πλειοψηφίας όπως και να έχει όμως, οι κινητικά ανάπηροι δυσκολεύονται στο περιβάλλον τους –αναφερόμαστε στην πόλη των Σερρών. Κι αν αυτό σημαίνει αποκλεισμός, ουσιαστικά απομόνωση, οι κινητικά ανάπηροι των ομάδων μας αισθάνονται αποκλεισμένοι-απομονωμένοι, όπως είδαμε. Αυτό είναι το φυσιολογικό γι’ αυτούς, το κοινωνικό περιβάλλον συμβάλλει στο φυσιολογική πλέον απομόνωσή τους, βοηθάει στην προσαρμογή τους σ’ αυτό. Αυτοί είναι οι φυσιολογικά περιθωριοποιημένοι κινητικά ανάπηροι των ομάδων μας, έτσι αισθάνονται κι αυτός ο ρόλος τους ανήκει. Οι κινητικά ανάπηροι ζουν μέσα στον κόσμο απλά αποδεχόμενοι την αδύναμη κατάστασή τους, μη συμφωνώντας μ’ αυτή, μα δέχονται μια θέση που τους δίνουν σε μια γωνία.

Πηγή: http://diekdikw.gr/